یه سال گذشت و من اومدم که وبلاگم رو دوباره دستم بگیرم و شروع کنم.

یه سال پر از اتفاق ...

عجب سالی بود امسال

                      پیام این هفته::

تا تو مرا بد خواهي و خود را نيك ، نه مرا بد آيد و نه تو را نيك .

نوشته شده توسط سوشيانس شهزادي...

وقتي كه گريه كردم گفتن بچه اي ! وقتي كه خنديدم گفتن ديونه اي ! وقتي كه جدي بودم گفتن مغروري !

وقتي كه شوخي كردم گفتن سنگين باش ! وقتي كه حرف زدم گفتن پرحرفي ! حالا كه سا كتم ميگن

عاشقي ؟؟؟

پیام این هفته:: :: ::

اگر کسي ميگويد براي تو مي ميرد دروغ مي گويد حقيقت را کسي ميگويد که براي تو زندگي

ميکند ...

اگر روزي ندانسته به احساس تو خنديدم و يا از روي خود خواهي فقط خود را پسنديدم

 اگر از دست من در خلوت خود گر يه اي کردي اگر بد کردم و هرگز به روي خود نياوردي

 اگر تو مهربان بودي ومن نامهربان بودم براي ديگران سبزو براي تو خزان بودم

                                           گناهم را ببخش ...

قلبمو هديه مي دم بهت . مواظبش باش . نه به خاطر اينکه قلبمه به خاطر اينکه تو توشي 

مهرباني را در نگاه منتظر کودکي ديدم که آبنباتش را به دريا انداخت تا آب دريا شيرين شود.

وااااااااااااااااااای چه کاراااااااااااااااااا

واست يه دسته گل فرستادم با هزار مصيبت در ميان اون همه گل تونستم يه گل مصنوعي بزارم و در آخر

برات بگم تا خشک شدن آخرين گل دوست دارم

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

به او بگوييد دوستش دارم، به او که تنش بوي گلهاي سرخ را ميدهد، به او که با جادوي کلامش زيباترين

 لغات را شناختم، به او که لحن صدايش دلپذيرترين آهنگ است، به او که نگاهش به گرمييه آفتاب و لبانش

به سرخيه شقايق ودلش به زلالييه باران است، به او که براي من مينويسد، مينويسد از باران، از شبنم، از

گرماي عشق و ..................

 تو اگر ميدانستي که چه زخمي دارد که چه دردي دارد خنجر از دست عزيزان خوردن از من خسته

 نمي پرسيدي آه ای مــــــــــــــــــــــــرد چرا تنـــــــــــــــــهايي

خدايا بايد بنويسم نه براي تو که براي خودم که دلم بيشتر از هميشه

گرفته است چيزهاي زيادي هست که حالا ديگر نيست چيزهايي که

 مي توانست باشد و نيست...

به اندازه تمام سلولهاي بدنم تو را دوست دارم ( برگي از خاطرات يک موجود تک سلولي)

گفتم تو شيرين مني ، گفتي تو فرهادي مگر ؟! گفتم خرابت ميشوم ، گفتي تو آبادي مگر ؟! گفتم ندادي دل به من ، گفتي تو جان دادي مگر ؟! گفتم ز کويت ميروم ، گفتي تو آزدي مگر ؟! گفتم فراموشم مکن ، گفتي تو در يادي مگر ؟! گفتم خموشم سالها ، گفتي تو فريادي مگر ؟! گفتم . . . اي بابا ! بسه ، يادم نيست ديگه چيا گفتم !

بند بند بدنم غصه داره

غصة دوري تو

لحظه‌ لحظة عمرم سرشار از حسرته

حسرت بودن تو

اشك امانم را بريده

چشمانم مي‌سوزد

اما تو نيستي تا اشك‌هايم را ببيني

تو ديگر رفته‌اي

گل من تو ديگر براي من نيستي

باغچه‌اي جديد گزيده‌اي

در آن باغچه به تو چه خواهد گذشت؟

كاش بدانم براي هميشه

طعم خوشبختي را خواهي چشيد

كاش بدانم حال كه با من نيستي

خوشحال و شادماني

كاش بدانم كه به هر آنچه كه خواستي

رسيدي بي كاستي

اما افسوس كه خبرهاي بدي در راه است

آري تو نيز مانند من غم داري

و اي كاش سرنوشت اينگونه نمي‌نوشت

روز تولدم رو يادته

چقدر اصرار كردي كه هر چي دوست دارم واسم بخري،

من گفتم خريدني نيست

تو گفتي هر چي باشه قبوله

خنديدم و گفتم فقط تو رو مي‌خوام

مي‌دونستم نشدنيه ...

ولي تو گفتي باشه قبول ....

يادته ... آخ كه چه روز قشنگي بود

ديگه هيچي از خدا نمي‌خواستم

ولي خيلي زود كادويي رو كه بهم دادي پس گرفتي

قلبم رو شكستي و رفتي

آخ كه چقدر دلم واست تنگه

واسه ديدنت واسه بوئيدنت واسه گرماي دستت

مي‌دوني اون روز يادم رفت كه بگم تو رو واسه هميشه مي‌خوام

آره هميشه‌اش رو يادم رفت

كاش هميشه كنارم بودي من تو رو واسه هميشه خواستم

و تو

بودنت رو بهم هديه دادي ولي نه واسه هميشه