به او بگوييد دوستش دارم، به او که تنش بوي گلهاي سرخ را ميدهد، به او که با جادوي کلامش زيباترين

 لغات را شناختم، به او که لحن صدايش دلپذيرترين آهنگ است، به او که نگاهش به گرمييه آفتاب و لبانش

به سرخيه شقايق ودلش به زلالييه باران است، به او که براي من مينويسد، مينويسد از باران، از شبنم، از

گرماي عشق و ..................

 تو اگر ميدانستي که چه زخمي دارد که چه دردي دارد خنجر از دست عزيزان خوردن از من خسته

 نمي پرسيدي آه ای مــــــــــــــــــــــــرد چرا تنـــــــــــــــــهايي

خدايا بايد بنويسم نه براي تو که براي خودم که دلم بيشتر از هميشه

گرفته است چيزهاي زيادي هست که حالا ديگر نيست چيزهايي که

 مي توانست باشد و نيست...